Wil je weten of ik echt bij je pas? Dat kan ik me goed voorstellen. Ik vertel hier graag nóg een beetje meer over mijzelf. Ik groeide op een in groot, warm, religieus nest, waar altijd muziek was. Ik kan van goede muziek genieten en luister veel en breed. Ik heb me spiritueel ontwikkeld. Mijn dagelijkse yoga-beoefening is een bron van inspiratie om dichtbij mijzelf te blijven en om zo authentiek mogelijke keuzes te maken. Dat laatste leef ik ook graag aan onze kinderen voor. Ik dans graag! Ik kan terugkijken op en putten uit een uitgebreide podiumervaring - van sopraan met oude muziek in een zestienstemmig koor tot pop met mijn band in de kroeg. Ik kleed me graag elegant, maar sta net zo lief preitjes te planten, met mijn blote voeten op (of in) de klei - fladdert daar een vlindertje voorbij?
Authentiek, helder, zacht en puur zijn woorden waar anderen mij mee beschrijven. Door wie ik ben, maar vooral doordat ik opensta voor wie jij bent, kunnen we samen alles wat goed past bij jou en bij je dierbare(n) vormgeven.
Gelukkig kunnen we onze rituelen zelf vormgeven. Niets, werkelijk niets is te gek. We kunnen de manier waarop we het afscheid van het leven of van onze geliefde markeren helemaal zelf kiezen. Ik wens je van harte toe dat je dat doet. Durf te zeggen wat je wilt. Benoem het. Praat erover. Samen geven we een afscheid vorm, dat helemaal recht doet aan jou, aan je dierbare, de relatie die jullie met elkaar hadden en hebben en alles wat hij of zij voor je betekent.
Wat leuk dat de E en de S van “Erna spreekt” samen een vlinder vormen! Als kind tekende ik eindeloos vlinders en engelen en mijn paraaf, later, werd ook een soort vlinder. Vlinders begeleidden me op mijn pad naar dit mooie werk toe. Het symbool staat me na aan het hart, en omdat ik dit werk met mijzelf als belangrijkste instrument doe, voelt de vlinder in mijn beeldmerk passend voor me.
Tussen de vleugels van deze vlinder zit een lege ruimte, in feite een leeg kanaal. Dat symboliseert voor mij hoe ik ruimte maak voor de intuïtie, het innerlijk weten, vrij van eigen invulling, oordelen, wensen.
En uiteindelijk zien we daar de antennetjes. Ik let op, ik luister, van buiten en van binnen en schrijf wat er geschreven wil worden om van het afscheid een helende gebeurtenis te maken.
Dit zijn de twee laatste refreinen van het lied dat ik voor mijn schoonzus schreef. Deze refreinen, die met subtiele wijzigingen herhaald kunnen worden, zijn naar mijn gevoel universeel. Mocht je voelen dat deze tekst en melodie (ik zal het nog eens opnemen, tot die tijd kan ik het aan je voorzingen) ook bij jouw uitvaart horen, overleggen we er samen over. Mocht er een nieuw lied door me heen geschreven willen worden, dan merken we dat vanzelf.
(...) want alles dat waar en werkelijk is
gaat nooit, nee nooit verloren
Al zullen we je stem ook niet meer horen
Alles dat echt en liefdevol is
gaat nooit nee nooit verloren
De waarheid en de liefde worden steeds opnieuw geboren